Categotry Archives: Εξέλιξη

by

ΤΟ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΓΟΝΙΔΙΟ – 40ΗΣ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

1 comment

Categories: Βιβλία, Βιολογία, Εξέλιξη

Το εγωιστικό γονίδιο – 40ής επετειακή έκδοση

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, κάτι ριζικά νέο άρχισε να πλανάται στον αέρα: νέοι τρόποι κατανόησης των φυσικών συστημάτων, νέοι τρόποι σκέψης που θέτουν υπό αμφισβήτηση πολλές από τις βασικές παραδοχές μας. Η βιολογία του νου, οι πρόοδοι στην εξελικτική βιολογία, η φυσική, η τεχνολογία της πληροφορίας, η γενετική, η νευροβιολογία, η ψυχολογία, η μηχανολογία, η χημεία των υλικών: όλα αποτελούν ζωτικής σημασίας θέματα σε σχέση με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Για πρώτη φορά είχαμε τόσο τα εργαλεία όσο και τη θέληση να καταπιαστούμε με την επιστημονική μελέτη της ανθρώπινης φύσης.
Κανείς δεν διακρίθηκε, δεν επηρέασε και δεν υπήρξε πιο σημαντικός για την επανάσταση της επιστημονικής σκέψης από τον εξελικτικό βιολόγο Richard Dawkins, ο οποίος, πριν από 40 χρόνια, με τη δημοσίευση του βιβλίου του Το εγωιστικό γονίδιο άλλαξε την αντίληψή μας για τη θέση μας στη Φύση.
Ο Dawkins είναι άνθρωπος των ιδεών, των σημαντικών εκείνων ιδεών που πραγματικά επηρεάζουν και αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων —μετασχηματίζοντας και τον τρόπο που σκέφτονται οι άλλοι επιστήμονες, ωθώντας τους να σκεφτούν με έναν διαφορετικό, εποικοδομητικό τρόπο.
Αν δεν έχετε διαβάσει το Εγωιστικό γονίδιο, κάντε το τώρα. Και αν το είχατε κάνει κάποτε, ξαναδιαβάστε το τώρα. Είναι το βιβλίο που θα διαβάζετε όλο τον 21ο αιώνα.
Στα Αγγλικά, το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε το 1976 και επανεκδόθηκε το 1989· η τριακονταετής επετειακή έκδοσή του έγινε το 2006, ενώ η τεσσαρακονταετής επετειακή έκδοση τον Ιούνιο του 2016 από τον οίκο Oxford University Press. Η 40ής επετειακή έκδοση περιλαμβάνει έναν νέο Επίλογο, ενώ η ελληνική εκδοχή της έχει τύχει νέας και εκτεταμένης επιμέλειας.

 

Είπαν για το βιβλίο

• «Τα βιβλία που αφορούν την επιστήμη ανήκουν συνήθως σε δύο κατηγορίες: εκείνα που εξηγούν την επιστήμη στο ευρύ κοινό, αποσκοπώντας στο να εκλεπτύνουν τη σκέψη του· και εκείνα που προσπαθούν να πείσουν τους συναδέλφους επιστήμονες να στηρίξουν μια νέα θεωρία. Τα βιβλία που καταφέρνουν και τα δύο σπανίζουν. Ένα ήταν Η καταγωγή των ειδών του Δαρβίνου. Άλλο ένα είναι το Εγωιστικό γονίδιο του Dawkins. Αυτό, αφότου εκδόθηκε πριν από 40 χρόνια, παραμένει αστραφτερό μπεστ-σέλερ και στοιχείο διαμόρφωσης της επιστημονικής σκέψης. […]»
Matt Ridley, Nature (2016)

• «Το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί, και μπορεί να διαβαστεί, από σχεδόν οποιονδήποτε. Περιγράφει με εξαιρετική μαεστρία μια νέα όψη της θεωρίας της εξέλιξης. […] Φέρει εις πέρας το φαινομενικά ακατόρθωτο έργο της χρησιμοποίησης απλής, μη τεχνικής γλώσσας στην παρουσίαση ορισμένων δυσνόητων και εν μέρει μαθηματικών θεμάτων της πρόσφατης εξελικτικής σκέψης. Αυτά, ιδωμένα επιτέλους στο πλήρες εύρος τους σε τούτο το βιβλίο, θα ξαφνιάσουν και θα αναζωογονήσουν ακόμη και τους ερευνητές βιολόγους, οι οποίοι ίσως νόμιζαν ότι τα γνώριζαν ήδη. Ωστόσο, επαναλαμβάνω, το βιβλίο παραμένει ευκολοδιάβαστο για όποιον κατέχει τις ελάχιστες βασικές επιστημονικές γνώσεις. […]»
William Hamilton, Βραβείο Crafoord Βιολογίας, Science (1977)

• «Το βιβλίο, παρότι γράφτηκε για να διαβάζεται από το ευρύ κοινό, συνιστά σοβαρή συνεισφορά στο πεδίο της βιολογίας. […] Αυτό που προσφέρει είναι μια νέα οπτική του κόσμου μας. […]»
John Maynard Smith, Βραβείο Crafoord Βιολογίας, The London Review of Books (1982)

• «Το βιβλίο αποτελεί μια περίτεχνη επαναδιατύπωση των κεντρικών προβλημάτων της κοινωνιοβιολογίας. […] Είναι εμβριθές, πνευματώδες, ιδιαίτερα καλογραμμένο. […]»
—Σερ Peter Medawar, Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής

by

Βιολογία και Θρησκευτικά στο σχολείο

No comments yet

Categories: Βιολογία, Εξέλιξη, Παιδεία

Του Νίκου Τσούλια*

«Μπαίνει στην αίθουσα ο βιολόγος και μας διδάσκει ότι ο άνθρωπος, όπως κι όλοι οι έμβιοι οργανισμοί, που υπάρχουν, υπήρξαν και θα υπάρξουν στον πλανήτη μας, είναι δημιούργημα μακρόχρονης εξέλιξης και η Εξελικτική Θεωρία είναι η πιο κραταιά επιστημονική θεωρία στο Δυτικό τουλάχιστον Κόσμο και ότι η πρέπει να σεβόμαστε κάθε μορφή διαφορετικότητας, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούμε ή όχι, και επομένως σεβόμαστε τους ομοφυλόφιλους και δεν πρέπει να τους απαξιώνουμε. Μπαίνει σε άλλη ώρα ο θεολόγος και μας διδάσκει με απολυτότητα μάλιστα ότι ο άνθρωπος είναι δημιούργημα του θεού, ότι η Εξελικτική Θεωρία έχει καταπέσει (!), ότι ο άνθρωπος παράκουσε την εντολή του θεού – με τη γνωστή ιστορία του καρπού του Δέντρου της Γνώσης – και εξέπεσε και ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι αποδεκτή από το θεό και συνιστά αμαρτία που πρέπει να την απορρίπτουμε και να την καταπολεμούμε…».

Προφανώς και στα ιερά κείμενα αλλά προπάντων στη διδασκαλία του Χριστού δεν υπάρχει πουθενά μια τέτοια θεώρηση – το αντίθετο με την έννοια της ισότητας όλων των ανθρώπων – αλλά έχει προκύψει από το διοικητική και εν πολλοίς εξουσιαστική δομή της εκκλησίας, η οποία μάλιστα εμφανίζεται και ως αποκλειστικός διαχειριστής των «ιερών πραγμάτων»! Εύλογο το ερώτημα της μαθήτριας, ερώτημα που το διατύπωνε με έμφαση και απορία. Εύλογη και η απάντηση ως προς το γενικό της μέρος και μόνο, γιατί επί της ουσίας υπάρχει πρόβλημα. Και θα το εξηγήσω στη συνέχεια. Πρώτα όμως να κάνω μια γενικού τύπου παρατήρηση. Το σχολείο ως ουσιώδης μορφωτικός θεσμός διατρέχεται από την αντιπαράθεση ιδεών και κοσμοθεωριών που αναπτύσσονται ευρύτερα στους κόλπους της κοινωνίας. Αυτό συνέβαινε πάντα και θα συμβαίνει εσαεί και θεωρώ ότι είναι και χρήσιμο. Στις εποχές μας, όπου διαμορφώνονται ευρείες ανακατατάξεις και επικρατούν πολλές αβεβαιότητες, το σχολείο έχει εισέλθει στη «ζώνη θυέλλης», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην εκπαιδευτική και κοινωνιολογική βιβλιογραφία. Επί του συγκεκριμένου ζητήματος, τα πράγματα είναι απλά στην ανάλυσή της αλλά δύσκολα στην αντιμετώπισή τους. Οι διαφορές και οι αντιπαραθέσεις μεταξύ επιστήμης και θρησκειών έχουν μεγάλη έκταση και ένταση στη διάρκεια της ιστορίας. Η επιστήμη – ομού με τη φιλοσοφία – προσεγγίζει την πραγματικότητα και τον κόσμο με βάση τον ορθολογισμό αλλά παράλληλα δεν ασχολείται με τα διάφορα θρησκευτικά δόγματα. Θεωρεί ότι κάθε άνθρωπος είναι απόλυτα ελεύθερος να επιλέγει τις διάφορες ερμηνευτικές εκδοχές και σε καμιά περίπτωση δεν θέτει ούτε κατά διάνοια ζήτημα απόρριψης κάποιου ανθρώπου λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Και αυτή η στάση απορρέει από την ίδια την ομορφιά της γνώσης και της παιδείας. Το ακριβώς αντίθετο γίνεται με τα θρησκευτικά δόγματα. Η ιστορία του ανθρώπου βρίθει γενικευμένων παραδειγμάτων βαρβαρότητας, καταναγκασμού και βασανιστηρίων εναντίον ανθρώπων που δεν ασπάζονταν τα δόγματά τους. Αλλά και σήμερα δυστυχώς ισχύει, πιο εκλεπτυσμένα βέβαια, η απόρριψη όχι μόνο των επιστημονικών θεωριών αλλά και των ανθρώπων που τις εκφέρουν δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου και απειλής εν όψει της …θείας κρίσης! Δυστυχώς ο Μεσαίωνας καλά κρατεί και στις ημέρες μας και αντί η πίστη (ή η μη πίστη) να είναι απόρροια της ελευθερίας του ανθρώπου, είναι στοιχείο εκφοβισμού και καταναγκασμού! Το δυστύχημα με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ότι εισάγει τη θρησκευτική εκδοχή από πολύ νωρίς στα παιδιά με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ως μια δεδομένη βιωματική κατάσταση και να αποκτά ακόμα και συναισθηματικά ερείσματα στην ψυχή του παιδιού. Αλλά σχεδόν όλοι οι νέοι και όλα τα παιδιά που βρίσκονται στο σχολείο έρχονται εδώ για να σπουδάσουν, να υπηρετήσουν τις ποικίλες όψεις της επιστήμης και να ασκήσουν ένα επάγγελμα με βάση το corpus των επιστημονικών γνώσεων που αποκτούν. Δεν προσέρχονται στο σχολείο για να κλειστούν μέσα στα μοναστήρια και να μονάσουν, εκτός βέβαια από τις όποιες γνωστές εξαιρέσεις. Θα μπορούσε να μη συγκροτείται η θεσμική εκπαίδευση με βάση την επιστήμη; Κάτι τέτοιο δεν θα οδηγούσε απλά και μόνο σε έναν μετασχηματισμό της ελληνικού κράτος από κοσμικό σε θεοκρατικό αλλά θα άνοιγε και την πόρτα σε πολλαπλούς ανορθολογισμούς, στην επικράτηση των προκαταλήψεων και στην καταδυνάστευση της ελευθερίας του πνεύματος. Στην Ευρώπη το ζήτημα της αποκλειστικής ευθύνης της εκπαίδευσης από την πολιτεία έχει λυθεί από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης. Κάθε χώρα που θέλει να διαμορφώσει ένα σύγχρονο και δημιουργικό μέλλον δεν έχει άλλη λύση από το να ακολουθήσει την πορεία του ορθολογισμού και της επιστήμης αφήνοντας φυσικά – όπως πάντα έκανε – ελεύθερο το πεδίο για την ανάπτυξη του θρησκευτικού φρονήματος. Αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να επιβάλλονται μεσαιωνικές πρακτικές που θα αλλοιώνουν την κοσμικότητα της ελληνικής πολιτείας και την προαγωγή του ορθολογισμού στο εκπαιδευτικό σύστημα, γιατί πολύ απλά θα αναιρείτο η ουσία της παιδείας, της αγωγής και της πνευματικής καλλιέργειας.

 

* Διαβάστε το πρωτότυπο κείμενο στο ιστολόγιο του Νίκου Τσούλια στο https://anthologio.wordpress.com/2016/03/15/%CE%AF-%CE%AC-%CF%8Dep/#more-22341

by

Ο Κάρολος Δαρβίνος και ο ρόλος της Εξέλιξης στην Εκπαίδευση

No comments yet

Categories: Εξέλιξη, Ευφυές Σχέδιο, Παιδεία

darwinday16

Με αφορμή την επετειακή ημέρα των γενεθλίων του Κάρολου Δαρβίνου, ο Όμιλος Ανθρωπιστών Κύπρου διοργανώνει εκδήλωση με θέμα “Ο Κάρολος Δαρβίνος και ο ρόλος της Εξέλιξης στην Εκπαίδευση”.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016, στις 7μ.μ στο αμφιθέατρο UNESCO στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.
Εισηγητές στην εκδήλωση θα είναι:
– ο Δρ. Μενέλαος Αποστόλου (Καθηγητής και Ερευνητής στην Εξελικτική Ψυχολογία, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας) με θέμα “Εξελικτική θεωρία και Ανθρώπινη Ψυχολογία”
– ο Δρ. Σπύρος Σφενδουράκης (Αν. Καθηγητής Τμήματος Βιολογικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Κύπρου) με θέμα “Η Εξελικτική θεωρία ως αναγκαία συνιστώσα της σύγχρονης παιδείας”
– ο Δρ. Ανδρέας Δημητρίου (Πρόεδρος του Ερευνητικού Ιδρύματος Πανεπιστημίου Λευκωσίας και πρώην Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού) με θέμα “Η θεωρία της Εξέλιξης ως μοχλός ανάπτυξης της Επιστήμης και η θέση της στην Κυπριακή Εκπαίδευση”
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Κώστας Κωνσταντίνου, δημοσιογράφος στην εφημερίδα Πολίτης.
Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.
Την εκδήλωση στηρίζει το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και χορηγός επικοινωνίας είναι η εφημερίδα “Πολίτης”.

by

ΟΜΙΛΙΕΣ, ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ blod.gr

No comments yet

Categories: Βιολογία, Εξέλιξη, Ευφυές Σχέδιο

Η ιστοσελίδα www.blod.gr που δημιουργήθηκε με δαπάνες του Ιδρύματος Μποδοσάκη είναι μια πραγματικά αξιέπαινη πρωτοβουλία. Η ιστοσελίδα “συγκεντρώνει, καταγράφει και προβάλλει αυτούσιες, επιλεγμένες ομιλίες, διαλέξεις και εκδηλώσεις από όλο το φάσμα της επιστημονικής και πνευματικής ζωής, και εμπλουτίζεται διαρκώς με την πολύτιμη συνδρομή όσων εργάζονται για τη διάχυση της γνώσης.” Από αυτή τη στιγμή καταγράφεται ως μία από τις αγαπημένες ιστοσελίδες της cyprusbiology.

Αξίζει να περιηγηθείτε στις ομιλίες που ανήκουν στην κατηγορία Βιολογία, Φυσικές Επιστήμες αλλά και στις υπόλοιπες κατηγορίες.

Ξεχωρίζει η συζήτηση με θέμα “Η παράδοξη καταλληλότητα του σύμπαντος για τη ζωή” που διεξάχθηκε στις 27/5/2015 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στα πλαίσια της εκδήλωσης “Η επιστήμη στη ζωή μας”. Συμμετέχουν ο Σπύρος Σφενδουράκης, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου, ο Ηλίας Κούβελας, Ομότιμος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και ο Στέφανος Τραχανάς, Επίτιμος Διδάκτορας Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και Πρόεδρος του ΔΣ των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης.

by

10 ΕΠΙΚΡΑΤΕΣΤΕΡΟΙ ΜΥΘΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ (ΚΑΙ ΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ)

2 comments

Categories: Εξέλιξη

Μετάφραση από την ανάρτηση του παλαιστίνιου blogger Waleed Al-Husseini. Δείτε το αγγλικό κείμενο εδώ.

howComeWestillHave Apes

Εικόνα 1
Πινακίδα έξω από ένα σπίτι στις ΗΠΑ.
Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Continue reading →

by

ΕΞΕΛΙΞΗ VS ΕΥΦΥΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ Ι

2 comments

Categories: Βιολογία, Εξέλιξη, Ευφυές Σχέδιο

Ο Δημιουργισμός είναι μια εναλλακτική
επιστημονική θεωρία για τη
θεωρία της εξέλιξης
όσο είναι η θεωρία των πελαργών
(που φέρνουν τα παιδιά)
για τη σεξουαλική αναπαραγωγή
(Hayes 1996)

Σε προηγούμενη ανάρτηση συζητήθηκε η αναγκαιότητα της διδασκαλίας της Εξέλιξης στα σχολεία. Με λύπη διαπιστώνω ότι η Εξέλιξη όχι μόνο δεν περιλαμβάνεται στα Νέα Αναλυτικά Προγράμματα (ΝΑΠ) Βιολογίας αλλά γίνεται προσπάθεια να εισαχθούν σε αυτά στοιχεία του Δημιουργισμού ο οποίος στις μέρες μας πλασάρεται ως “Ευφυής Σχεδιασμός (ΕΣ)“.

Θα ακολουθήσει μια σειρά από αναρτήσεις, κάθε μία από τις οποίες θα καταρρίπτει ένα ή και περισσότερα επιχειρήματα των υποστηρικτών του ΕΣ εναντίον της Εξέλιξης. Με αυτό τον τρόπο αισιοδοξώ να ανοίξει ένας διάλογος (πάντα στα πλαίσια της ευγένειας και της κοσμιότητας) που θα εμπλουτίσει τις γνώσεις όλων, όποια άποψη κι αν υποστηρίζει ο καθένας.
Σύντομη ιστορία της εξελικτικής σκέψης

Μόνο μελετώντας κανείς την ιστορία της εξελικτικής σκέψης μπορεί να κατανοήσει την ουσία της σύγκρουσης μεταξύ Εξέλιξης και ΕΣ. Το βιβλίο του Charles DarwinΗ καταγωγή των ειδών μέσω φυσικής επιλογής(για συντομία Καταγωγή) εκδόθηκε το 1859 και σε αυτό ο μελετητής μπορεί να διακρίνει τρία κύρια στοιχεία: την κοινή προέλευση όλων των οργανισμών, τη φυσική επιλογή και την ένταξη του ανθρώπου στο ζωικό βασίλειο.Η κοινή προέλευση συγκρούεται με την έννοια της ειδικής δημιουργίας δηλαδή της ξεχωριστής δημιουργίας κάθε άβιου και έμβιου στοιχείου η οποία, όταν εκδόθηκε η Καταγωγή, είχε ήδη εγκαταλειφθεί από την επιστημονική κοινότητα της ηπειρωτικής Ευρώπης. Σε καμία  περίπτωση ο Darwin δεν πρέπει να θεωρείται ο πατέρας της κοινής προελέλευσης αφού προηγήθηκαν οι Γάλλοι Buffon (Histoire Naturelle 1749), Lamarck (Philosophie Zoologique 1809) και Geoffroy (μέσω της Συγκριτικής Ανατομίας) καθώς και διάφοροι Γερμανοί βιολόγοι. Όλοι οι πιο πάνω εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην ειδική δημιουργία πολύ πιο πριν από την έκδοση της Καταγωγής. Παρόλα αυτά, η ειδική δημιουργία εξακολουθούσε να υποστηρίζεται με σθένος από την πλειοψηφία των Βρετανών επιστ
ημόνων. Συνεπώς μπορεί κανείς εύκολα να αντιληφθεί τους λόγους για τους οποίους ο Darwin καθυστέρησε την έκδοση της δουλειάς του παρόλο ότι
είχε καταλήξει στην εξέλιξη μέσω φυσικής επιλογής απότο 1834 χρησιμοποιώντας τα ευρήματά του από το ταξίδι του με το HMS Beagle. Αναγκάστηκε ωστόσο να εκδώσει όταν πληροφορήθηκε ότι ο Alfred Russel Wallace κατέληξε στα ίδια συμπεράσματα με τον ίδιο.

1837_NotebookB_CUL-DAR121.-_040
Ο Darwin ζωγράφισε το πιο πάνω γενεαλογικό δέντρο
στο προσωπικό του ημερολόγιο για πρώτη φορά το 1834. Από

Η ανησυχία του Darwin για τις αντιδράσεις των συντηρητικών κύκλων της εποχής ήταν δικαιολογημένη αφού η συντριπτική πλειοψηφία των Βρετανών επιστημόνων της Βικτωριανής Εποχής ήταν Δημιουργιστές που υποστήριζαν τη λεγόμενη Φυσική Θρησκεία ή αλλιώς Φυσική Θεολογία σύμφωνα με την οποία η Βίβλος κυριολεκτεί σε ότι γράφει συμπεριλαμβανομένης και της Δημιουργίας. Σύμφωνα με αυτή την άποψη ο Θεός δημιούργησε το Σύμπαν και όλες τις μορφές ζωής και κανένα νέο είδος δεν δημιουργήθηκε από τότε. Το ότι ορισμένες μορφές ζωής έχουν εξαφανιστεί οφείλεται στον Κατακλυσμό του Νώε. Η Φυσική Θεολογία υποστήριζε ακόμη τη scala naturae (Φυσική Κλίμακα ή Μεγάλη Αλυσίδα της Ύπαρξης) παρόλο που ο Georges Cuvier είχε αποδείξει ότι δεν ισχύει. Σύμφωνα με τη  scala naturae (Φυσική Κλίμακα ή Μεγάλη Αλυσίδα της Ύπαρξης) όλοι οι οργανισμοί αποτελούν μέρος μιας σκάλας με συνεχή αυξανόμενη τελειότητα που οδηγεί φυσικά στον άνθρωπο.

Scala_Naturae
Scala naturae από

Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε ότι η χρυσή εποχή της Φυσικής Θεολογίας τερματίζεται το 1859 με την έκδοση της Καταγωγής αφού η κοινή προέλευση έγινε αμέσως αποδεκτή από την πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας. Ο ενθουσιασμός οφειλόταν στο γεγονός ότι η κοινή προέλευση μπορούσε να ερμηνεύσει την ιεραρχική οργάνωση του έμβιου κόσμου. Το ιεραρχικό σύστημα του Linnaeus που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα μπορούσε πλ
έον να ερμηνευθεί.

darwinmonkey
Γελοιογραφία εποχής που διακωμωδεί
τη θεωρία της Εξέλιξης παρουσιάζοντας
τον Darwin ως πίθηκο. Από

Δεν θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε το ίδιο και για τη φυσική επιλογή που δεν έγινε αμέσως αποδεκτή εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως αυτή του Alfred Russel Wallace που εξέδωσε βιβλίο το 1889 με τίτλο Δαρβινισμός και είχε καταλήξει κι ο ίδιος στη φυσική επιλογή με δικές του μελέτες το 1858. Οι επιστήμονες που δέχονταν την εξέλιξη επανέφεραν τις ιδέες του Lamarck περί κληρονόμησης των επίκτητων χαρακτηριστικών δημιουργώντας το ρεύμα του Νεολαμαρκισμού. Σε αυτό συνέτεινε και το φιλοσοφικό ρεύμα του της τελεολογίας ή φιναλισμού που κυριαρχούσε από το 18ο μέχρι τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με την τελεολογική άποψη τα πάντα στη φύση γίνονται με ένα σκοπό κι οδηγούν προς ένα προκαθορισμένο τέλος. Η επαναστατική φυσική επιλογή του Darwin και ο βάρβαρος κόσμος που περιέγραφε στον οποίο ο καλύτερα προσαρμοσμένος επιβιώνει ενώ οι υπόλοιποι εξαφανίζονται έρχονταν σε αντίθεση με την αισιόδοξη διάθεση του φιναλισμού σύμφωνα με την οποία όλα έχουν τον σκοπό τους. Αν ο Darwin μπορούσε να εξηγήσει την κληρονομικότητα θα μπορούσε να είχε αποδείξει ότι η κληρονόμηση των επίκτητων χαρακτηριστικών είναι αδύνατη. Δυστυχώς, μία άλλη μεγάλη μορφή της Βιολογίας, ο αυστριακός μοναχός Gregor Mendel, είχε ανακαλύψει τον τρόπο κληρονόμησης των χαρακτηριστικών και είχε στείλει την εργασία του στον Darwin αλλά ο Darwin δεν την διάβασε ποτέ αφού η εργασία βρέθηκε στη βιβλιοθήκη του άκοπη. Η δουλειά του Mendel εκτιμήθηκε από την επιστημονική κοινότητα 10 χρόνια μετά το θάνατό του και η Βιολογία έχασε 50 χρόνια προόδου. Μαζί με αυτήν και ο Darwin έχασε την ευκαιρίατου να ζήσει να δει τη φυσική επιλογή να θριαμβεύει.

Gregor_Mendel
 Gregor Mendel (1822-1884). Από
Ο θρίαμβος της φυσικής επιλογής έφτασε στο μέσο του 20ου αιώνα όταν οι βιολόγοι επιτέλους κατάλαβαν πώς λειτουργεί η κληρονομικότητα. Μόνο τότε κατάλαβαν τον τρόπο με τον οποίο η κληρονομικότητα όχι μόνο κάνει τη φυσική επιλογή δυνατή αλλά την καθιστά απαραίτητη και πώς επιτρέπει τη δημιουργία νέων ειδών οργανισμών. Αυτή η καινούρια γνώση ονομάστηκε νέα εξελικτική σύνθεση ή νεοδαρβινισμός. Η νέα σύνθεση συνένωσε δεδομένα από την οικολογία, τη γενετική, τη μοριακή βιολογία, την παλαιοντολογία, τη συστηματική και άλλους κλάδους της βιολογίας και σήμερα θεωρείται ως το καταφύγιο κάθε βιολόγου όταν ψάχνει την εξήγηση πίσω από καθετί που συμβαίνει στον έμβιο κόσμο. Σημαντικό βήμα για την καθιέρωση της νέας σύνθεσης θεωρείται η δημοσίευση του βιβλίου “Γενετική και η Καταγωγή των Ειδών” του Theodosius Dobzhansky το 1937. Σημαντικοί νεοδαρβινιστές θεωρούνται ακόμα οι J.B.S. Haldane, Ernst Mayr, R.A. Fisher και άλλοι.
Η Δίκη των Πιθήκων
Το 1925 στο Tennessee των ΗΠΑ έγινε η λεγόμενη “δίκη των πιθήκων” στην οποία καταδικάστηκε ο εκπαιδευτικός John Scopes επειδή δίδασκε εξέλιξη σε σχολείο. Ήταν η πρώτη δίκη που μεταδόθηκε απευθείας από το ραδιόφωνο. Το 1927 το Ανώτατο Δικαστήριο του Tennessee αθώωσε τον Scopes για τυπικούς λόγους χωρίς να μπει στην ουσία της απόφασης. Ο νόμος σύμφωνα με τον οποίο καταδικάστηκε ο Scopes καταργήθηκε το 1967 από το Κοινοβούλιο του Tennessee. Αργότερα, το 1987 το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε ότι ο Δημιουργισμός είναι θρησκευτική ιδέα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Αμήν!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ(περιλαμβάνονται μόνο οι πηγές που δεν έχουν σημειωθεί με σύνδεσμο στο κείμενο)

  1. Hayes, JudithIn God We Trust: But Which One? (Madison Wisconsin: Freedom From Religion Foundation, 1996).
  2. Δημιουργισμός & Επιστήμη της Δημιουργίας, Άρθρο από την ιστοσελίδα www.skepdic.gr. Διαθέσιμο στο http://www.skepdic.gr/entries/Delta/creationism.htm
  3. Mayr Ernst,”Ο Δαρβίνος και η Γένεση της Σύγχρονης Εξελικτικής Σκέψης“, Εκδόσεις Σύναλμα, 2001. Μετάφραση στα ελληνικά του “One Long Argument: Charles Darwin and the Genesis of Modern Thought“, Harvard University Press, 1991.
  4. Αλαχιώτης Σταμάτης Ν., Πόσο ευφυές είναι το ευφυές σχέδιο; ΒΗΜΑ Science, Διαθέσιμο στο http://www.tovima.gr/science/article/?aid=186310, 20/1/2008.
  5. GouldStephen Jay, “The Structure of Evolutionary Theory“, The Bulknap Press of Harvard University Press, 2002.
  6. Murphy Jeffrie G., “Ηθική, Εξέλιξη και το Νόημα της Ζωής“, Εκδόσεις Σύναλμα, 1997. Μετάφραση στα ελληνικά του “Evolution, Morality and the Meaning of Life“, Εκδόσεις Rowan and Littlefield, New Jersey, 1982.
  7. Zimmer Carl,”Evolution, The Triumph of an Idea“, William Heinemann, 2002.
  8. Η δίκη των πιθήκων, Άρθρο στην ιστοσελίδα tvxs, Διαθέσιμο στο http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/i-diki-ton-pithikon-epistimi-vs-thriskeia